Maart en april

Lieve zanger,

Heb je het patroon ontdekt? Ik in ieder geval wel. Elke brief staat vol met wensen, dromen en ideeën, maar ik doe niets. Nou ja, niets .. Te weinig in ieder geval. Er lijkt simpelweg niet genoeg tijd te zijn. En ik weet dat dat alleen maar een idee is, een van de obstakels die mijn hoofd creëert. Dat obstakel bepaalt mijn keuzes, stuurt me onbewust de hele dag door, spant samen met mijn onderhuidse angsten.
En zo stromen de dagen, weken, maanden voorbij. Als ik er echt en eerlijk naar kijk, dan maak ik niet mijn potentiëel waar, leef ik een goed en mooi leven, maar wel een beetje aan de oppervlakte. Wanneer ik mijn ogen sluit, voel ik dat het anders kan: grootser, op een manier of misschien gewoon passender bij wat ik kan, bij wat ik wens voor mezelf en de maatschappij.
Dat was stap 1 - de bewustwording. Nu wordt het moeilijker. Ga ik ook iets doen met dit gevoel?

Een brief met een open einde.
Tot wensens

P.S. Een halve brief bleef liggen en ondertussen brak april al aan. Ik stuur je twee boeken en een kus.
Twee boeken met twee heel uiteenlopende figuren: de mooie, sterke, weemoedige mevrouw Verona en een ontroerend jongetje dat van boeken houdt.

Februari - met vertraging

Lieve zanger,

Er zijn boeken waar je een tijdje in verdwijnt, waarvan de personages tot leven komen met al hun kleine eigenaardigheden. Dit is er zo eentje. Koester de woorden, ze helpen je door de koude maanden heen. En vrees niet, het einde is alweer in zicht. Elke ochtend is het een beetje lichter wanneer ik op de fiets stap en hoor ik de vogels die me vertellen dat zij de lente al voelen in hun verkleumde tenen.
Het kan een beetje donker worden in je hoofd en hart wanneer het buiten duister en koud is, ik ken dat. Het liefst wil ik me dan ergens verstoppen in een wollig hamsterholletje, tot het voorbij is.. Tot de wereld ontwaakt uit zijn winterslaap.
Deze winter gaat het beter. Ik heb bewust vrolijkheid, verrassingen en spelmomenten opgezocht en ingebouwd. En dat werkt. (Ik ging ook stiekem onder de zonnebank voor wat licht en warmte. Dat werkt ook.) En straks huppelen we weer door het zonovergoten bos, door de frisgroene weiden vol madeliefjes en vergeten we (bijna) alle somberheid en tristesse.

Tot huppelens.

Een jaar vol kleur

Lieve zanger,

Het jaar van het doen is aangebroken. Voel je het ook?
Hoeveel dromen en wensen ik al door mijn vingers heb laten glijden door er teveel over na te denken en te weinig voor te doen.. Ik zit mezelf soms zo vreselijk in de weg, maar eigenlijk ligt alles open - zoals je zelf al schreef -, alles kan nog. En dat elke dag opnieuw.
Dus neem ik me voor om wat minder te denken en wat meer te doen. En ook om me elke ochtend open te stellen voor al het wonderlijke dat mijn pad kruist - en dat ik meestal gewoon voorbijfiets -. Denk je dat het zal lukken? En wat zou er dan gebeuren? De wereld lijkt zo vaak een zwarte, enge plek, maar in het klein, in en rondom het zeepbelletje dat gezin heet, kunnen we dat veranderen. Volgens mij komt er dan meer kleur, meer vuurwerk.
Doe maar met me mee.
En geniet van Wintersons woorden: "Perhaps all romance is like that; not a contract between equal parties but an explosion of dreams and desires that can find no outlet in everyday life. Only a drama will do and while the fireworks last the sky is a different colour."

Tot kleurens

Tot dansens

Een jaar vol boeken

Lieve zanger,

Het is de tijd van cadeautjes en de Goedheilige Man, de tijd van lichtjes en vrolijke liedjes, de tijd van dankbaarheid uiten en straks met een schone lei beginnen. Bij de een werkt het wat beter dan bij de ander. Ik mijmer de afgelopen tijd regelmatig over een wens wat meer aardigheid te zien bij 'de mensen'. Ze zijn er wel, de aardigerds en ik schurk tegen ze aan als een kat die te lang niet geaaid werd, maar daarnaast zijn er vooral veel haaien. Mensen die uit geldzucht anderen onrecht doen, die enkel aan zichzelf denken, waar lichtjes en vrolijkheid niet binnendringen. Is het gek dat ik daar verdrietig van word? Als iedereen een beetje aardiger was, waren de helft van de wereldproblemen opgelost volgens mij.
Kunnen we niet een dag lanceren? Eén keer in de maand roepen we op tot onzelfzuchtigheid, tot vrijwillige, spontane acties voor je naasten. Liefst met een grote scheut gekkigheid erin verwerkt. Dan vouwen we papieren vliegtuigjes en laten ze achter in de trein. Maken we een grote pan jam (bij ons heet dat konfituur) en brengen we die naar het bejaardentehuis om de hoek met gratis liedjes erbij (jij zingt, ik dans). Delen we knuffels uit aan wildvreemden. Zullen we?
Om te eindigen waar ik begon: ik ben dankbaar dat ik je ontmoet heb, dankbaar voor je laatste cd waar ik zo vrolijk van word, dankbaar dat ik je soms zie en me dan mag laven aan je aandacht.

Tot dansens

Een jaar vol boeken

Lieve zanger,

Het is herfst en dat zullen we geweten hebben. De wind glipt meedogenloos door de naden van mijn jas. De regen druipt langs mijn wenkbrauwen naar beneden. Mijn humeur lijdt onder het gebrek aan zonlicht en ik heb structureel koude voeten. Ik heb het er niet vaak over met 'de menschen', want dat schiet niet op. De herfstdip lijkt besmettelijk en voor je het weet, komen we met z'n allen de deur niet meer uit en is de lach finaal verdwenen uit het straatbeeld.
Wat wél helpt, is leuke acties opzetten. Verrassingen. Kleine dingen die een zonnestraal kunnen zijn in het leven van anderen. Vandaag (en de komende elf maanden) ben jij mijn slachtoffer. Dat zit zo: ik stuur je een jaar lang elke maand een boek. Niet zomaar een boek. Een boek waar ik van hou, waar ik elk lettertje van opgevreten heb. Een boek waar ik moeilijk afscheid van kon nemen en waarbij ik me dus een beetje eenzaam en stuurloos voelde wanneer het laatste woord gelezen was.
Ik vrees dat er hier en daar wel eentje tussen zal zitten dat je al gelezen hebt, maar daar gaan we niet moeilijk over doen. Je maakt er gewoon iemand anders blij mee.

Veel leesplezier
L

P.S. Waar kan je je beter bevinden om te mijmeren over een jaar vol boeken dan op de Boekenbeurs in Antwerpen? Zaterdag 9 november vind je me daar de hele dag. In Hal 4, stand 415. Kom een foto maken met Kikker of neuzen door de stand van de Nederlandse Taalunie.

Gedichtendag

Afgelopen donderdag was het gedichtendag in Nederland en Vlaanderen.
Ik verraste mijn collega's met raampoezie.
Volgend jaar sla ik toe op de trein..
Eeuwige roem voor de lezer die weet wiens woorden ik leende.

335 - Kikker las

En was blij met wat hij las en nog blijer met het idee dat er nu nog zoveel meer te lezen zou zijn.

Bedankt, Janina - voor een schitterende leesslinger waar Kikker niet van weg te slaan is.

Bedankt, Els - om ons allen de ogen te openen voor de literaire strip.

Bedankt, Sam - voor een handgemaakt leesschrift en dito boekenlegger.

Bedankt, Riet - die geboycot werd door de postbode en wiens brief niet aankwam

En natuurlijk bovenal bedankt, Sophie en Kikker, met wie het allemaal begonnen is. Kikker toonde zijn ware aard door een boekenlegger als halsketting te beschouwen en uren voor de spiegel te zitten. Ik denk dat-ie zich wilde voorbereiden op een afspraakje (wordt vervolgd).

Bedankt ook aan iedereen die enthousiast mee las en schreef met de Kikkers. Volgend jaar weer?

Kikker en Kikker hebben in ieder geval een lijst aangelegd op Pinterest. Wil je daar ook aan bijdragen, stuur dan een mailtje. Wij zetten er alvast deze oogst bij:

Tot in de dood - Erica Spindler

Kamer - Emma Donoghue

Een deken van sneeuw - Craig Thompson

Een dierentuin in de winter - Jiro Taniguchi

Een schitterend gebrek - Arthur Japin

De onverschilligen - Alberto Moravia

Revolutionary road - Richard Yates

P.S. Zelf stuurden wij De boekendief/The bookthief (Zusak) en The thousand autumns of Jacob de Zoet/De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet (Mitchell) de wereld in. En wel in deze verpakking:

330 - Een bericht van het Belgische front

Integraal overgenomen van tonbouton - wegens geniaal..

De vrienden van kikker


Sinds onze kikkerpost de deur uitging, is deze kikker hier niet meer te houden...







En terwijl wij vol ongeduld naar leestips uitkijken, geven wij jullie op speciaal verzoek mee bij wie je bloggewijs binnenkort heel misschien wat tips kan gaan plukken...

Zo kunnen de laatkomers, twijfelaars en naar-deftige-letters-snakkenden ook meeprofiteren. Daar doen wij niet moeilijk over.

De niet bloggers? Die houden alles lekker voor zichzelf :)

En volgend jaar, dan doe je toch gewoon zelf mee? Niets boven de geur van verse inkt op papier.

Poppiepink - koekjehaakjemaakje - no butterfly - villa speelmama - piepow - knalroze - pillepallepoentje - wiccasan - nele - derdekeergoedekeer - villa lisa - mama wapiti - leven met liv - *sam - omstebeurt een nieuw avontuur - zolderschatten - janina modaal

En natuurlijk ook op de websites van ons en de kikkers, hier en bij twee meisjes.


Ps: Bericht aan alle kikkervrienden, als je van ons nog geen mailberichtje gekregen hebt de voorbije 24O u, kijk dan eens in je spam of geef een gil!

320 - Kikker leest. Jij toch ook?

Vandaag is het San Jordi en naar goede Spaanse traditie gaf Kikker een boek cadeau .. aan Kikker. En Kikker ook aan Kikker. Om de heimwee een beetje te vergeten, het knagende gemis in z'n kleine kikkerbuik.

Het werkte. Even was alle leed vergeten. En nu verlangt Kikker naar meer. Meer mooie woorden, meer zacht papier, meer wegdromen bij andere levens. 

Kikker schreef een brief naar Kikker met daarin een plan.

Het plan:

Iedereen die mee wil doen stuurt een mailtje naar tonbouton[at]mail[punt]com voor 16 mei met haar/zijn naam en adres. 

Je kan het logo van Kikker leest (zie zijbalk) op je blog of Facebook plaatsen. Of boven je bed hangen, in een boek plakken, op de boterhammen van je lief, ..

Rond 20 mei krijg je een mail met daarin drie namen en adressen.

Je stuurt deze drie lezers voor 4 juni een brief met daarin: 

- een citaat uit je een van je favoriete boeken, 

- de titel en de auteur van dat boek en 

- je vertelt kort (of lang) waarom je dit boek zo geweldig vindt. 

Zet ook je eigen gegevens erin. Misschien wil je geheime lezer later wel laten weten hoe zij/hij jouw tip vond.

Kikker en Kikker zorgen af en toe nog voor een verrassing, hebben ze samen bedacht. Volg hun avonturen hier of hier.

P.S. Je hoeft zelf geen blog te hebben of FB of welk digitaal netwerk dan ook om mee te kunnen doen.

257 - Kikker leest, en jij?

Ik vond 'm bij de brievenbus toen ik thuiskwam.
Zijn ogen glommen van de voorpret.
En ja, hoor, er was post voor ons. Van haar en hem.

Het bijgesloten kaartje veroorzaakte een hooggroene kikkerblos.

Hij durfde niet meer op de foto.

Even later vond ik 'm terug in een stoel. Verzonken.

Ik heb 'm de rest van de avond niet meer gehoord.

Het is zover. De link is gelegd. De liefde gegroeid. De kikkers zijn voor eeuwig verbonden, met elkaar en met de geruilde boeken.
In de volgende stap spelen jullie een hoofdrol.
Wordt vervolgd.

Our frogs send each other books they love. And we get to read them too.
To be continued.

237 - U leest te weinig ..

En ja, ik weet het, ik ook. Boeken raken te snel ondergesneeuwd in een leven dat beheerst wordt door kleine M, werk, het netwerk en de naaimachine.

Geen nood. Kikker heeft een masterplan. Hij heeft haar en mij aangeduid om het uit te werken en u hoort er binnenkort meer over. Of nou ja, binnenkort.. Wanneer onze 'beheerste' levens het toelaten.
Wie nieuwsgierig is, kan hieronder een reactie achterlaten. Dan houden we u op de hoogte van Kikkers snode plannen voor de leesbevordering.

196 - U las toch ook?

Hoe dat voor mij was, vroeg ze, want ze wist van mijn boekenfetisj.. En wat mijn allermooiste jeugdboek was. Het meest onvergetelijke. En het verhaal erachter. En ze stuurde een vogel om de vraag door te flui(s)t(er)en.

Ik heb mijn best gedaan, mijn hersenen laten kraken, diverse opties voor mijn geestesoog laten passeren, maar ik kan het niet. Het is een onmogelijke opgave voor mij om een boek te kiezen, om er een boven de anderen te plaatsen. Het zou een beetje voelen als kindermoord.
Ik was (en ben) een boekenwurm en ik las zoveel boeken, vond er zoveel oneindig mooi, dat ik u maar wat meer tips geef.

Alles van Roald Dahl heb ik verslonden en hetzelfde geldt voor Astrid Lindgren. Die laatste speelde ongetwijfeld ook een rol toen ik jaren later Zweeds besloot te studeren. En dan de Tillerman-reeks van Cynthia Voigt. Oh, en Gie Laenen*. Peter Pohl. Anne Provoost. Patricia MacLachlan. Bart Moeyaert. Teveel om op te noemen, dus ik geef jullie tien onvergetelijke, willekeurig geselecteerde boeken uit mijn hart in de categorie kind tot jongvolwassen.

Lieve, lange Sarah . Patricia MacLachlan
Tot het donker wordt . Gie Laenen
Annetje Lie in het holst van de nacht . Imme Dros
Ronja roversdochter . Astrid Lindgren
Tanglewreck . Jeanette Winterson
De koningin en ik . Sue Townsend
Onder de blote hemel . Cynthia Voigt
De Minpins . Roald Dahl
Moem . Tove Jansson
Pluk van de Petteflet . Annie MG Schmidt

En u wil ook nog tips voor volwassenen? Die staan hier. Voor advies op maat, neemt u maar even contact op. Naast mijn dagbaan ben ik ook boekenvoorspeller.

* Ik heb pas een jaar geleden ontdekt dat meneer Laenen zijn liefde voor jongeren onaanvaardbare vormen aannam.

184 - Gedichtendag

Voor Roos
En voor Kenji - die ik nog niet ontmoet heb, maar dat komt nog wel
Op betere dagen, met champagne en bolognesesaus

Februarizon

Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan
arbeiders bouwen met aluinen handen aan
een raamloos huis van trappen en piano's.
De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en heel hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.

De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.
Ik draag het donzen masker van
de eerste lentewind.

Paul Rodenko

159 - Ik sliep met een neurochirurg

Een fantastisch boek. Echt, dames. Hop. Klap die computer dicht (tenminste als het een laptop is) en rep je naar de bib of de boekenwinkel. Af en toe moeten we toch eens iets anders lezen dan elkaars zieleroerselen, naaisels en kinderbelevenissen.

De zieleroerselen van Henry Perowne bijvoorbeeld. In Zaterdag volg je een dag uit het leven van deze neurochirurg, met alles wat hij doet en denkt gedetailleerd maar allerminst saai beschreven.
's Ochtends heeft hij een unheimische* ontmoeting die de rest van het boek onder spanning zet tot .. Zij had me moeten waarschuwen. Toen ik las waar de briljant opgezette onderhuidse spanning heen leidde, kon ik een paar uur lang de slaap niet vatten.

Een paar citaten voor wie nog niet helemaal overtuigd is of voor wie net als ik van citaten houdt:

"When he thinks of sex, he thinks of her. These eyes, these breasts, this tongue, this welcome. Who else could love him so knowingly, with such warmth and teasing humour, or accumulate so rich a past with him? In one lifetime it wouldn't be possible to find another woman with whom he can learn to be so free, whom he can please with such abandon and expertise."

"[..] his free time is always fragmented, not only by errands and family obligations and sports, but by the restlessness that comes with these weekly islands of freedom."

"There are these rare moments when musicians together touch something sweeter than they've ever found before in rehearsals or performance, beyond the merely collaborative or technically proficient, when their expression becomes as easy and graceful as friendship or love. This is when they give us a glimpse of what we might be, of our best selves, and of an impossible world in which you give everything you have to others, but lose nothing of yourself."

"For the past two hours he's been in a dream of absorption that has dissolved all sense of time, and all awareness of the other parts of his life. Even his awareness of his own existence has vanished. He's been delivered into a pure present, free of the weight of the past or any anxieties about the future. In retrospect, though never at the time, it feels like profound happiness."

*Jaja, dit is een Nederlands woord. Kijk maar hier.

.

133 - Ik slaap met cowboys

Een tijdje terug sliep ik met een mislukte rockmuzikant. Ik vergat jullie te laten weten hoe geweldig dat was. Als je op zoek bent naar ontspanning, een meeslepend verhaal, herkenbare personages en hier en daar een rake opmerking over relaties, neem dan ook een rockmuzikant.

Maar nu slaap ik dus met cowboys. Ze heten Call, Newt, Dish, Gus, Deets, Pea Eye, Soupy en nog meer van dat moois. Gisteren ging er eentje dood en ik zat bijna te snotteren.
Het Wilde Westen is een ongebruikelijke keuze voor mij, maar een mens moet openstaan voor verandering, nietwaar? Collega L. vertelde mij vol enthousiasme over de cowboys en ik vertrouw hem blindelings. Hij is een van de aardigste mannen die ik ken en hij las al veel meer dan ik, want hij heeft een voorsprong in jaren.
Dus .. cowboys. Ik slaap al een tijdje met ze, het zijn er namelijk veel en ze beleven ook veel. Toch ben ik ze niet beu. Integendeel, het einde nadert en dan zal ik met pijn in het hart afscheid van ze moeten nemen.
En op zoek moeten gaan naar een nieuwe bedgenoot.

101 - Deze week zag ik ..

Een initiatief van Daan en Roos.
Kijk ook eens bij de andere tekenaars: Ingthings, Grietje, Two Lilies en Fienke.
Ik stuur deze tekening op naar wie 'm graag wil krijgen.

Stefan Hertmans schrijft gedichten. Heel mooie gedichten. Ik kreeg zijn toestemming om vandaag een van mijn favorieten te delen met jullie.

Eerste verlies

De regen die plots harder is.
Schaduw in een ondiepe
nis. Dat ze geen evenwicht
kon houden en een ogenblik
bedacht: alles gaat mis.

Het duurt wat langer eer ze adem krijgt,
maar ze denkt sneller en ze zwijgt.

Geluk is wat chemie in hersens,
het verdwijnt. Ze krijgt behoefte
aan wat rijmt, en veegt dan alles
weer van tafel met een grijns.

De grenzen die haar vroeger felheid gaven
zijn nu nog slechts details
die elke dag iets meer vervagen.

Al wat haar bezighoudt, daar in een
nog onzichtbaar punt, wordt tot iets
onomkeerbaars omgemunt.


En nu allemaal naar de boekenwinkel voor de verzamelde gedichten.

P.S. Weet iemand hoe je gescande documenten kan importeren op je blog? Met Scribd staat er zo'n lelijk kader rond.

86 - Annie en de hitte

Mijn handwerkadoptiemoeder stuurde me vorige week dit toepasselijke gedicht.

Pas op voor de hitte

Denk aan juffrouw Scholten,
die is vandaag gesmolten,
helemaal gesmolten, op de Dam.
Dat kwam door de hitte,
daar is ze in gaan zitten
- als je soms wil weten hoe dat kwam.
Ze hebben het voorspeld: Pas op, juffrouw, je smelt!
Maar ze was ontzettend eigenwijs...
Als een pakje boter,
maar dan alleen wat groter,
is ze uitgelopen, voor het paleis.
Enkel nog haar tasje
lag daar in een plasje...
Alle kranten hebben het vermeld
op de eerste pagina.
Kijk het zelf maar even na.
Ja, daar staat het, kijk maar: dame smelt.
Die arme juffrouw Scholten...
helemaal gesmolten...
Als dat jou en mij eens overkwam...
Laten we met die hitte
overal gaan zitten...
maar vooral niet midden op de Dam.

Annie M.G. Schmidt

81 - The passion . Jeannette Winterson

1. I say I’m in love with her. What does that mean?
It means I review my future and my past in the light of this feeling. It is as though I wrote in a foreign language that I am suddenly able to read. Wordlessly, she explains me to myself. Like genius, she is ignorant of what she does.
 
2. Perhaps all romance is like that; not a contract between equal parties but an explosion of dreams and desires that can find no outlet in everyday life. Only a drama will do and while the fireworks last the sky is a different colour.
 
3. It may be that you are settled in another place it may be that you are happy but the one who took your heart wields final power.
 
4. How is it that one day life is orderly and you are content, a little cynical perhaps but on the whole just so, and then without warning you find the solid floor is a trapdor and you are now in another place whose geography is uncertain and whose customs are strange?
Travellers at least have a choice. Those who set sail know that things will not be the same as at home. Explorers are prepared. But for us, who travel to cities of the interior by chance, there is no preparation. We who are fluent find life is a foreign language. Somewhere beween the swamp and the mountains. Somewhere beween fear and sex. Somewere beween God and the Devil passion is and the way there is sudden and the way back worse.

5. I think now that being free is not being powerful or rich or well regarded or without obligation but being able to love. To love someone else enough to forget about yourself even for one moment is to be free.

72 - Vakantie

Het is gelukt. De vakantie is alles geworden wat ik gewenst had. Het wensenlijstje:
1. Het was prachtig weer.
Dag één sliepen we nog onder twee warme dekens met een trui aan, maar twee dagen later hadden we enkel nog een laken nodig en rende M een hele dag in haar blote billen door de tuin.
2. We hebben heerlijk gegeten.
Baguette filet, ficelle, fougasse, pavé campagnard, sarmantine.. Alleen al van het Franse brood word ik lyrisch.
3. Het kindje was vrolijk.

Dat kan ook moeilijk anders als je een hele dag aandacht krijgt van je grootouders, als je in je blootje rond mag rennen en twee zwembaden ter beschikking hebt, als er een DVD-toestel met Nijntje-films in de auto hangt en je bij de boer naar de pasgeboren kalfjes mag kijken.

4. Ik had tijd om te lezen.
En ik las 'Eat, pray, love' van Elisabeth Gilbert. Vriendin S. had het me aangeraden. Wij zitten namelijk in hetzelfde schuitje (het schuitje van de vrouwen aan de rand van een scheiding). Mevrouw Gilbert zat ook ooit in dat schuitje en ging een jaar lang op zoek naar de geneugten des levens, rust in haar hoofd, zichzelf en een hogere macht. Ze beschrijft het in nuchter, humoristisch proza en wordt slechts af en toe een beetje zweverig. Een aanrader voor op vakantie. Net als 'Meer dan een minnaar' van Oscar van den Boogaard waar ik enorm van genoten heb. Tastbare personages, vlotte verhaallijnen en een niet al te triest einde.
5. Ik had tijd om te luieren.
Maar ik deed het niet echt. Want daar ben ik slecht in. Ik kan niet goed niksen. Dus zat ik te breien, ging ik koken, joggen of lezen, maar echt luieren.. Dat mag iemand mij wel eens leren. Het schijnt goed te zijn voor ons, drukke mensen.
6. Ik had tijd om te joggen.
Ik ben een paar weken terug begonnen met een start to run-programma en met onverholen trots kan ik hier mededelen dat ik zelfs bij warme temperaturen en in een veel heuvelachtiger landschap dan le plat pays nog vooruit kom.

Zo is de vakantie alles geworden wat ik wenste.Het enige wat eraan scheelde is dat het te kort was, veel te kort.

P.S. Wij mogen geen foto's van opa Dirre online zetten, maar als zijn gezicht niet zichtbaar is, dan telt het niet, toch?

69 - Dineren

Ik hou van koken. Ik hou van koken wanneer er tijd is om uitgebreid door kookboeken te bladeren, rustig boodschappen te doen, groenten te snijden zonder een hongerig, hengelend kind aan mijn figuurlijke rok. En dat komt helaas niet zo vaak voor.
Afgelopen dinsdag was er een beetje tijd. Albert (Heijn) bracht de booschappen aan huis. Ik maakte een klassieker en had geen kookboek nodig en dus had ik tijd om de tafel te dekken. Met servetten en mooie glazen. Ook dat is fijn.

Collega E. kwam eten en vond na afloop dat ik het recept hier voor de meelezers (eigenlijk specifiek voor haar) moest ontsluiten. Gehoorzaam als ik ben:

Lasagne met gerookte zalm en spinazie (4 pers.)

lasagnevellen (vers of droog)
cayennepeper
1 pak gesneden bladspinazie uit de diepvriezer (450 g, laat dit vooraf ontdooien en uitlekken)
melk (een kleine liter)
bloem
boter of margarine
1 klein blikje tomatenpuree
200 g gerookte zalm (in reepjes gesneden)
peper en zout

Zet de oven aan om voor te verwarmen op ongeveer 180 graden. Maak bechamelsaus (Ikzelf weeg niets af maar gooi een klont boter van ongeveer 200 g in een pot, laat die smelten, voeg dan ongeveer dezelfde hoeveelheid bloem toe en roer dit op een hoog vuur goed door met een garde. Daarna voeg ik langzaam melk toe. Goed blijven roeren, anders krijg je klonters). Roer de tomatenpuree door de bechamelsaus. Kruid met cayennepeper (1 tl, meer als je van pittig houdt) en zout. Stel nu je lasagne samen: 1 laag saus, vellen, 1 laag saus, spinazie, zalmsnippers, vellen, 1 laag saus, spinazie, zalmsnippers, vellen en je eindigt met een laag saus.
De schaal ongeveer veertig minuten in de voorverwarmde oven zetten. Als je de lasagne vooraf klaarmaakt, wordt de pasta makkelijker gaar.

En ook gisteren genoten we van een bijzondere avondmaaltijd. Eerst was er een verdachte samenscholing in een uithoek van het balkon.

Voor wie nog niet raden kan wat daar gebeurde:

Bbq'en in een stadsappartement? Geen probleem. Dankzij ons kleine tafelmodel aten we gisteren dit en dit en dit en dan nog een boontjessalade, aardappels in folie tussen de kolen gepoft met knoflook en verse tijm, een appel-komkommersalade, wortel - en koolrabifrietjes en er was zelfs huisgemaakte mayonaise.

En dankzij Jonathan Safran Foer ('Dieren eten') kwam er enkel biologisch vlees op de gril terecht. Zo voelden we ons minder bezwaard door onze zomerse uitspatting.

Het was feest en dat niet alleen door het uitgebreide eten, maar ook door de openstaande ramen, het leuke gezelschap, de avondzon en de kraaiende kinderen die uitgelaten door de woonkamer renden (het waren er twee, maar ze maakten lawaai voor zes).

Kortom een blije zomerse avond.