En toen was er licht

We zouden er ook voor kunnen kiezen om onze blogs samen te voegen. Het is niet alsof we zo vaak schrijven en wanneer we het doen zitten we steeds naar elkaar te verwijzen.

Voor wie het nog niet beu is, hier nog een verwijsverhaal. Het kleine meisje had nog een lamp nodig. Leuke lampen blijken waanzinnig duur en goedkope lampen behoorlijk lelijk.
In mijn hoofd rees er een plan rond drie rijstpapieren bollen van IKEA. Alleen zat ik eindeloos te twijfelen tussen masking tape en vlinders of een combinatie. Toen kwam zij op bezoek. Een paar uur knippen en ponsen later was er licht..

345 - Papier peint - finalement

U mocht uw mening geven.
En daarna gebeurde er een hele tijd niets.
Tot mijn lieve vader op een trapje kroop.

Et voila!

337 - Vlieg even mee

Zondagavond negen uur.
Wankelend op een ladder.
Een breekmes en een schaar in de tailleband van mijn rok geklemd.
Mijn kaken vol restjes maskingtape.
Terwijl de helft van Nederland verlekkerd naar Jan Leyers zit te kijken.*

Omdat vriendin S een heerlijk, relaxed weekend in Berlijn afsloot met de woorden:
'Ik verwacht binnen dit en twee weken een verslag met foto's van iets wat je gemaakt hebt met je aankopen.'
Vandaar dus, zondagavond, negen uur..


*De vrouwelijke helft..

325 - Papier peint

Daar stond ik dan.
In de beroemde winkel van de Gezusters Priem.
Zuster één keek me sceptisch aan omdat ik niet kon vertellen wat ik zocht.
Rondkijken mocht niet.
Ik moest omschrijven wat ik wilde en dan kwam zij aandraven met opties.
Zuster twee gaf commentaar vanop de zijlijn.
Drie kwartier later stonden we daar nog.
Tijd om een hulplijn in te schakelen.

In mijn maagdelijk witte woonkamer wordt straks één muur een bloemenfestijn.
Wat denk je? Erover?

283 - Fotokabien

Kikker wil je iets vertellen. Hij is begonnen aan een groot avontuur. Waarover gauw meer..

Bij de Fotokabien maken we elke maand een foto - online of in een echt hokje. Meer info of meedoen? Nieuwsgierig wie er allemaal elke maand in een hokje kruipt? Kijk hier.

Every month we take a picture in a photobooth, a real one or the digital version. The idea behind it is to keep track of the most ordinary events or changes in life - as the months turn into years. 
Do you want to join us? Send an e-mail to liesbet[dot]vannyvel[at]gmail[dot]com.

205 - Lenteschoonmaak (3)

En toen vloog er plots vanalles naar binnen..

DIY-info:

Koop oude boeken in de kringloopwinkel en knip naar hartelust. De zwarte vlinders zijn geknipt uit plakplastic. Een mogelijk vlindersjabloon vind je hier. Ik gebruikte ook vlindervormen uit een Flow.
De papieren vlinders bevestig je met een klein stukje Pritt-buddy onder hun lijf. Hun vleugels kan vervolgens wat omhoogvouwen.
Instant lente in huis..

204 - Lenteschoonmaak (2)

De lamp werd ook aangepakt. Er hangen nu zwart-wit foto's in van M, mezelf toen ik klein was en de generatie daarboven.

203 - Deze week zag ik ..

.. een opgeruimde boekenkast na een aanval van lenteschoonmaak-woede. Ik ben helaas vergeten om een voor-foto te maken. Dat was spectaculairder geweest.

En ja, mijn boeken staan op kleur gesorteerd en ja, dat is behoorlijk neurotisch. The Taliban rule!

Deze Week Zag Ik is een initiatief van Daan en Roos (geïnspireerd op Jills Today I saw)

168 - To Kerst or not to Kerst

Elk jaar heb ik er in januari letterlijk en figuurlijk mijn buik van vol: de kersttijd. Ik neem mezelf heilig voor om de komende editie over te slaan, maar elf maanden later barst ik van verlangen om het huis te versieren, grappige cadeautjes te verzinnen, kerstkaarten te maken..
Dus doe ik ook dit jaar weer mee. Op mijn eigen manier. Met een boom van behangpapier en kerstballen die kleine M met vingerverf te lijf ging. De vogel die dienst doet als piek maakte ze op de creche. Met voornamelijk zelfgemaakte en kringloopcadeau's. Met een oproep aan mijn naasten om er iets meer van te maken dan enkel inpakpapier openscheuren. En met tien dagen mediteren in een voormalig klooster. Om 2011 met een tevreden buik te kunnen beginnen.

P.S. Ik neem een pauze van Deze week zag ik .. Al mijn knutseltijd gaat tijdelijk naar kerstverrassingen. Wordt vervolgd!

151 - Home improvement

In de keuken, geinspireerd door Ferm Living, maar zelfgemaakt.

En bij de eettafel de langverwachte foto gemaakt door vriend J. We hebben nog een meningsverschil over de omschrijving van het werk: ik noem 'm de triestige Chinees, de maker verkiest nostalgisch of melancholisch. Hij heeft zelfs even gedreigd dat ik 'm niet zou krijgen als ik bleef volharden in de boosheid.
Nu is vriend J sowieso een veeleisende jongen. Voor ik de Chinees mocht ophangen, moest ik de muur schilderen. Dat vreselijke turkoois was geen gepaste achtergrond voor zijn zwart-wit foto's, vond-ie. Ik vermoed dat hij gelijk heeft en ik heb vorig weekend braaf een gebroken wit over de muur gesmeerd.

P.S. Deze foto doet absoluut geen recht aan de Chinees. Vriend J's website is nog onder constructie, maar je kan al een aantal thema's uit zijn werk bekijken.

140 - DE lamp(en)

 
Het was liefde op het eerste zicht. Ik denk dat ik negentien was en student toen we elkaar ontmoetten. Ze behoorde duidelijk tot een andere wereld dan ik, eentje waar meer geld in circuleerde, en zo bleef ze onbereikbaar.

Ik zag haar soms van op afstand en ik droomde van haar. Haar vorm, haar geletterdheid, haar veelzijdigheid.. De jaren vlogen voorbij. Ik begon te werken, kreeg een andere baan en verhuisde naar Nederland, kocht een huis* .. en vond de tijd toen rijp. Ze kwam vijf jaar geleden bij me wonen en ik ben nog elke dag blij met haar. Gisteren kreeg ze een vrolijke gele toets. Voor de afwisseling en tegen lurkende herfstdepressies. Is ze niet wondermooi?

Ze heet Zettel'z en ze werd ontworpen door Ingo Maurer.

En in de gang hangt een zelfgemaakt nest van Vitra takken (Algue). Mijn slapeloosheid en treinreizen van de afgelopen weken leverden een voorraadje kraanvogels op. Kijk eens hoe vrolijk zij het nest bewonen.

* 'When in Rome..' Nederlanders noemen een appartement ook een huis. Ik vind het niet zo gek, deze etage voelt ook echt als 'ons huis'. Iemand vond het een tijdje terug nodig om me met de neus op de feiten te drukken en ons 'huis' een duiventil en een kartonnen doos te noemen. Laat ik dat maar niet aan mijn hart komen, want het is wel een duiventil met een prachtige lamp.
Toevoeging: op verzoek van en met dank aan vriend J krijgt u nog een soundtrack bij dit addendum. Voor de Belgen een stukje muziekgeschiedenis, voor de Nederlanders pure folklore.

74 - Wie niet groot woont ..

.. moet slim zijn.

M's eigen kleine waterparadijs.

71 - Ruilen

Ik ben voor een terugkeer naar de ruilhandel. M mag een dag in de week meerijden met buurman P naar de creche. In ruil doe ik hun verstelwerk (al heb ik nog niet veel doorgespeeld gekregen). Afgelopen weekend stikte ik een vilten hoes voor de portfolio van J. Die ging dan weer voor mij aan de slag met boor en schroevendraaier. Het resultaat is een kleine naaihoek in de woonkamer. Eindelijk. Ik ben er erg blij mee.

Bij deze lanceer ik dus een oproep. Kijk allemaal eens goed om je heen en nodig je buren, vrienden, familieleden, collega's en kennissen uit om hun talenten te benutten. Ik ben alvast beschikbaar voor ruilverzoeken.

Deze week doen we trouwens nog een interessante ruil. We ruilen Nederland even in voor Frankrijk. Er wacht in de buurt van Bergerac een huis op ons .. met een zwembad. Eind juni krijgt u hier het relaas. Hopelijk bevat het de volgende elementen: prachtig weer, heerlijk eten, vrolijk kindje, tijd om te lezen, te luieren, te joggen, .. Wordt vervolgd.

61 - Kleur op de muur

De aangekondigde schilderwerkzaamheden raken stilaan afgerond. In de woonkamer werden een volledig stuk muur en een vlak in turkoois gezet. Het grote stuk muur kreeg nog een retro-symbool.

In het vlak heb ik een gele draad gespannen. Daar kunnen we nu leuke postkaarten en M's knutselwerkjes aan ophangen.

En de badkamer kreeg een fuchsia kastdeur in bordverf.

Klaar en tevreden - ook al was de kleurkeuze gewaagd.

56 - At the zoo

"Something tells me
It's all happening at the zoo.
I do believe it,
I do believe it's true."

Gisteren vierden we moederdag (in het kwadraat) in de zoo van Rotterdam. Oma Marre wilde er al heel lang een keer heen en M en ik zijn sinds een paar weken fan van Blijdorp (en sinds gisteren ook abonnementhouder).

Ook binnen in huis zijn er hier en daar dieren opgedoken. Dat gebeurde zo: ik schilderde en schilderde én schilderde, vond het groen niet mooi en herbegon met geel. Zeven lagen kostte dat, maar het resultaat was mooi. En het werd nog mooier dankzij een oude rol behangpapier van meter K's zolder. 

'Kim de hert' hangt nu tegen een vrolijke achtergrond en begroet ons wanneer we thuiskomen. Deze naadloze overgang van schilderen naar behangen kreeg vervolgens nog een staartje.

Een wipstaartje.

En een pluimenstaartje.

Ook meer dieren in je huis?

Bij Praxis kan je gratis behangstaaltjes uitzoeken (of je gaat een kijkje nemen op je oma's zolder). Ik vond het konijn hier en het vogeltje daar. Daarna is het een kwestie van knippen, behangsmurrie mengen en een leuke plek uitzoeken.
Een andere optie is je alsnog aan te melden voor mijn (tot op heden weinig succesvolle) geef-het-door-actie. Dan krijg je vrolijke behangdieren en ander leuks zomaar in de bus.

P.S. Oma Marre kreeg een schort voor moederdag. Ze houdt van bloemschikken, vandaar de gieter. 

54 - Balkon

De twee zomerse weken lijken alweer veraf, maar toch wil ik het nog even hebben over mijn balkon. Een gevaarlijk balkon was het altijd. Door een veel te grote kloof tussen de balkonrand en de reling. Een kloof waar onschuldige kinderbeentjes door kunnen glijden met veel te grote vaart en dan pijnlijk klem kunnen komen te zitten. Gelukkig is dat niet gebeurd en zal het ook niet meer gebeuren, want met de hulp van R en J werd er langs de balkonrand een touw gespannen. Mijn stoere viking (de spiksplinternieuwe Husqvarna) en ikzelf hebben vervolgens lange repen Ikeastof gestikt en een paar dagen terug heb ik geduldig zitten vlechten. Het resultaat doet me denken aan Christo. Niet dat ik zou durven beweren dat het kunst is, gewoon een associatief sprongetje in mijn hoofd.

En op dat niet meer-gevaarlijke balkon staat natuurlijk ook de herrezen passiflora waarvan al eerder sprake was. Hij is gelukkig en doet het goed. Kijk maar.