222 - Het Amelie Poulain-effect

Ik zag de film en het voelde alsof ik mijn roeping gevonden had. Zoals Amelie door het leven ging, daar was ik voor in de wieg gelegd. Zo was het altijd al geweest, cineast Jeunet had het alleen in beeld gebracht - beter dan ik het ooit in woorden of zelfs maar gedachten had kunnen vangen.

Dus van tijd tot tijd steekt de Amelie in mij haar kop op en verzin ik een gekke actie. Dat is de verklaring voor het feit dat ik gisteravond om tien uur stiekem op een krukje voor het huis van S stond. Felgekleurde Hema-vlaggetjes werden dwars door het trapgat heen gespannen en naast me hield een klein rood vosje de wacht. Op zijn buik had M vrolijke strepen getrokken. Op zijn rug stond 'Hoera C is jarig!'

Ik werd er blij van. S werd er blij van. En haar dochter C voelde zich heel erg jarig toen de deur vanmorgen openging.

En jij? Verras jij graag mensen, zomaar zonder er iets voor terug te verwachten? Met kleine of grote acties? Mensen die je niet/wel kent? Verras me met je verhalen.

- Wordt vervolgd -

66 - Pop goes my heart

Mijn naam is Liesbet en ik kijk naar romantische komedies. Zo het is eruit. Jarenlang geheim gehouden. Zou er een zelfhulpgroep bestaan?
Maar eigenlijk wil ik niet geholpen worden. Er is immers niets zo lekker als heerlijk wegzinken in de voorspelbaarheid en warme fluffigheid van het ware liefde bestaat-verhaal. Vooral op dagen dat ik me niet helemaal kiplekker voel.
Soms vind ik medestanders. Vriendin J en ik (beiden single en toch overtuigde 'believers' in het sprookje van de ware liefde) gingen ooit samen naar Music & Lyrics. We kwamen niet meer bij van het lachen toen we Hugh Grant in onderstaande jaren 80-parodie zagen.



Andere favorieten:
- Notting Hill
- Love Actually
- Four weddings and a funeral
- Amelie Poulain
- Sleepless in Seattle

Opvallend veel Hugh Grant, merk ik nu. Mmmhh, dat maakt mijn bekentenis er niet beter op.. U mag me schrappen uit uw adresboek.
Of u komt ook uit de kast en stuurt me tips.

59 - Yo tambien

Ik ben gisteren voor het eerst in tijden naar de film gegaan. Op zich al leuk natuurlijk en helemaal met het juiste gezelschap en een hapje vooraf. We keken naar Yo tambien en lachten, werden een beetje triest, lachten nog meer en hebben er na afloop nog een tijd over gepraat en nagedacht. Klinkt als een goede film. En dat was het ook. Allen daarheen!

57 - Ochtendelegantie

Collega E. wees me op dit prachtige stop motion filmpje. En het nummer blijkt ook al mooi, zowel de muziek als de tekst.

And She fights for her life
As she puts on her coat
And she fights for her life on the train
She looks at the rain
As it pours
And she fights for her life
As she goes in a store
With a thought she has caught
By a thread
She pays for the bread
And She goes...
Nobody knows

En als we het dan toch over bijzondere filmpjes hebben .. Nichtje J maakte dit voor haar ingangsexamen voor de Koninklijke Academie van Schone Kunsten.