The kindness of strangers and family

Ik schreef een blogje over kaartjes en kreeg vervolgens zomaar een verrassing in de bus. Van haar. Een envelop met prachtige, grote kaarten. Ik werd instant verliefd op de walvis, de man in huis en hart viel voor het varken. Bedankt, Lieve!

En in de categorie 'kindness' vandaag ook nog mijn onovertroffen zwager. Die in en met bomen werkt. Soms vindt hij de tijd om een bijproduct te maken, zoals dit prachtige bijzettafeltje (lees robuust blok hout) waar ik heel blij mee ben. Bedankt, Ward!

338 - Été

Oma, opa en nichtje N op bezoek. De zon deed ook mee..

279 - Meer moet dat niet zijn

Zon, zee, zand en blije kindjes (meestal).

156 - Eindelijk, arme 'dutskes'

Ik heb metekinderen. Schandalig verwaarloosde metekinderen. Arme 'dutskes'* die gelukkig goede ouders hebben, want hun meter ..

Die metekinderen dus:
Een groot dat voor het eerst gitaar speelde in een echte zaal, met echt publiek en echte snaren. Als trotse meter broed ik op een zelfgemaakte verrassing.

En een kleintje dat nog geen muziek kan maken en ook al te weinig cadeautjes krijgt van zijn meter. Er zit nog een en ander in de pijplijn, maar een slab waar hij nog heel hard voor moet groeien, werd al overhandigd aan de moeder van het nijlpaardkind.

De handleiding is van Meisjesmama en ik heb ze getest op Start to sew.

* Voor de Nederlandse lezer: een 'dutske' is zoiets als een stakker.

77 - De appel valt niet ver ..

Mijn zussen en ik, wij plagen onze vader graag met zijn dorpse nieuwsgierigheid. Je kan 'm namelijk regelmatig betrappen in de buurt van een raam, verdekt opgesteld, terwijl hij aandachtig in de gaten houdt wat de buren aan het ondernemen zijn. Onze vader is een stille man die niet roddelt, maar wel graag alles weet.

Gisteren vond ik M op het balkon. Met een tut* in haar mond, want het was bedtijd en een doekje op haar hoofd (geen idee waarom) .. openlijk starend naar de buren. Die hielden een BBQ met vrienden en van bij ons kan je heel goed naar hun balkon kijken. Vond ook M.



*Speen (voor de Nederlandse lezers)

72 - Vakantie

Het is gelukt. De vakantie is alles geworden wat ik gewenst had. Het wensenlijstje:
1. Het was prachtig weer.
Dag één sliepen we nog onder twee warme dekens met een trui aan, maar twee dagen later hadden we enkel nog een laken nodig en rende M een hele dag in haar blote billen door de tuin.
2. We hebben heerlijk gegeten.
Baguette filet, ficelle, fougasse, pavé campagnard, sarmantine.. Alleen al van het Franse brood word ik lyrisch.
3. Het kindje was vrolijk.

Dat kan ook moeilijk anders als je een hele dag aandacht krijgt van je grootouders, als je in je blootje rond mag rennen en twee zwembaden ter beschikking hebt, als er een DVD-toestel met Nijntje-films in de auto hangt en je bij de boer naar de pasgeboren kalfjes mag kijken.

4. Ik had tijd om te lezen.
En ik las 'Eat, pray, love' van Elisabeth Gilbert. Vriendin S. had het me aangeraden. Wij zitten namelijk in hetzelfde schuitje (het schuitje van de vrouwen aan de rand van een scheiding). Mevrouw Gilbert zat ook ooit in dat schuitje en ging een jaar lang op zoek naar de geneugten des levens, rust in haar hoofd, zichzelf en een hogere macht. Ze beschrijft het in nuchter, humoristisch proza en wordt slechts af en toe een beetje zweverig. Een aanrader voor op vakantie. Net als 'Meer dan een minnaar' van Oscar van den Boogaard waar ik enorm van genoten heb. Tastbare personages, vlotte verhaallijnen en een niet al te triest einde.
5. Ik had tijd om te luieren.
Maar ik deed het niet echt. Want daar ben ik slecht in. Ik kan niet goed niksen. Dus zat ik te breien, ging ik koken, joggen of lezen, maar echt luieren.. Dat mag iemand mij wel eens leren. Het schijnt goed te zijn voor ons, drukke mensen.
6. Ik had tijd om te joggen.
Ik ben een paar weken terug begonnen met een start to run-programma en met onverholen trots kan ik hier mededelen dat ik zelfs bij warme temperaturen en in een veel heuvelachtiger landschap dan le plat pays nog vooruit kom.

Zo is de vakantie alles geworden wat ik wenste.Het enige wat eraan scheelde is dat het te kort was, veel te kort.

P.S. Wij mogen geen foto's van opa Dirre online zetten, maar als zijn gezicht niet zichtbaar is, dan telt het niet, toch?

56 - At the zoo

"Something tells me
It's all happening at the zoo.
I do believe it,
I do believe it's true."

Gisteren vierden we moederdag (in het kwadraat) in de zoo van Rotterdam. Oma Marre wilde er al heel lang een keer heen en M en ik zijn sinds een paar weken fan van Blijdorp (en sinds gisteren ook abonnementhouder).

Ook binnen in huis zijn er hier en daar dieren opgedoken. Dat gebeurde zo: ik schilderde en schilderde én schilderde, vond het groen niet mooi en herbegon met geel. Zeven lagen kostte dat, maar het resultaat was mooi. En het werd nog mooier dankzij een oude rol behangpapier van meter K's zolder. 

'Kim de hert' hangt nu tegen een vrolijke achtergrond en begroet ons wanneer we thuiskomen. Deze naadloze overgang van schilderen naar behangen kreeg vervolgens nog een staartje.

Een wipstaartje.

En een pluimenstaartje.

Ook meer dieren in je huis?

Bij Praxis kan je gratis behangstaaltjes uitzoeken (of je gaat een kijkje nemen op je oma's zolder). Ik vond het konijn hier en het vogeltje daar. Daarna is het een kwestie van knippen, behangsmurrie mengen en een leuke plek uitzoeken.
Een andere optie is je alsnog aan te melden voor mijn (tot op heden weinig succesvolle) geef-het-door-actie. Dan krijg je vrolijke behangdieren en ander leuks zomaar in de bus.

P.S. Oma Marre kreeg een schort voor moederdag. Ze houdt van bloemschikken, vandaar de gieter. 

46 - Snelklaarslinger

Nichtje N is 1 jaar geworden. En hoewel M en ik daar niet bij konden zijn, wilden we natuurlijk wel bijdragen aan de feestvreugde. Dat deden we met de kleurrijke papieren kroon en een feestslinger. Een snelklaarslinger voor iedereen die houdt van weinig inspanning met een feestelijk effect.

Zou het aangeboren luiheid zijn of de drang om de weinige vrije tijd zo efficient mogelijk te besteden? Feit is dat ik hou van snel effect. T-shirts opleuken met applicaties (of nog beter flockfolie) geeft zo'n heerlijk voldaan gevoel. En van het feit dat je vilt niet hoeft te locken, word ik ook altijd blij.
Vandaar de snelklaarslinger in vilt met flockfolie-vogeltjes.

Als je ook een keer wil gaan voor instant voldoening, heb je dit nodig:
lapjes vilt in de kleuren die je leuk vindt, een brede lange band van stevige stof of een breed lint, flockfolie of knopen/kralen/applicaties/andere versiering naar wens. En verder natuurlijk een naaimachine (tenzij je voor het minder snelle effect gaat en met de hand naait), kopspelden, een lintmeter, garen.

Je knipt driehoeken uit de lapjes vilt, naait de letters van de naam van het feestvarken in contrasterende kleuren op de middenste driehoeken en versiert de overige driehoeken naar wens. Je strijkt de band dubbel en speldt de driehoeken tussen de twee helften van de band. Ik laat tussen de driehoeken tien centimeter. Eenmaal alles vastgespeld is, kan je het in 1 beweging door de naaimachine trekken en ben je klaar! Ik gebruikte een zigzagsteek en stopte onderin een andere kleur garen als bovenin voor een extra fleurig effect.

En er waren nog veel meer redenen voor (feest)vreugde de afgelopen tijd:
- vriend B, wereldreiziger en peter van M, die aankondigde in april twee dagen bij ons te komen logeren;
- S die een beer van een vent was op het moment dat ik een beer van een vent nodig had;
- M die de hele rit tussen Rijswijk en Kester (iets meer dan twee uur) liedjes zong en 'mama, maajaa, miesjaa, waven' riep. Sommige lezers zullen beter dan andere begrijpen waar dit op slaat;
- personal trainer B die enthousiast was over mijn vet-spier-verhouding (ik weet het, het is decadent, maar het is maar 1 uur per week en voor onsportieve mensen als ik erg handig omdat ik het anders toch niet volhoud);
- M die voor het eerst in haar leven Paaseieren mocht zoeken in de tuin van oma en opa: