dinsdag 1 april 2014

Maart en april




Lieve zanger,

Heb je het patroon ontdekt? Ik in ieder geval wel. Elke brief staat vol met wensen, dromen en ideeën, maar ik doe niets. Nou ja, niets .. Te weinig in ieder geval. Er lijkt simpelweg niet genoeg tijd te zijn. En ik weet dat dat alleen maar een idee is, een van de obstakels die mijn hoofd creëert. Dat obstakel bepaalt mijn keuzes, stuurt me onbewust de hele dag door, spant samen met mijn onderhuidse angsten.
En zo stromen de dagen, weken, maanden voorbij. Als ik er echt en eerlijk naar kijk, dan maak ik niet mijn potentiëel waar, leef ik een goed en mooi leven, maar wel een beetje aan de oppervlakte. Wanneer ik mijn ogen sluit, voel ik dat het anders kan: grootser, op een manier of misschien gewoon passender bij wat ik kan, bij wat ik wens voor mezelf en de maatschappij.
Dat was stap 1 - de bewustwording. Nu wordt het moeilijker. Ga ik ook iets doen met dit gevoel?

Een brief met een open einde.
Tot wensens

P.S. Een halve brief bleef liggen en ondertussen brak april al aan. Ik stuur je twee boeken en een kus.
Twee boeken met twee heel uiteenlopende figuren: de mooie, sterke, weemoedige mevrouw Verona en een ontroerend jongetje dat van boeken houdt.

donderdag 27 maart 2014

Februari - met vertraging



Lieve zanger,

Er zijn boeken waar je een tijdje in verdwijnt, waarvan de personages tot leven komen met al hun kleine eigenaardigheden. Dit is er zo eentje. Koester de woorden, ze helpen je door de koude maanden heen. En vrees niet, het einde is alweer in zicht. Elke ochtend is het een beetje lichter wanneer ik op de fiets stap en hoor ik de vogels die me vertellen dat zij de lente al voelen in hun verkleumde tenen.
Het kan een beetje donker worden in je hoofd en hart wanneer het buiten duister en koud is, ik ken dat. Het liefst wil ik me dan ergens verstoppen in een wollig hamsterholletje, tot het voorbij is.. Tot de wereld ontwaakt uit zijn winterslaap.
Deze winter gaat het beter. Ik heb bewust vrolijkheid, verrassingen en spelmomenten opgezocht en ingebouwd. En dat werkt. (Ik ging ook stiekem onder de zonnebank voor wat licht en warmte. Dat werkt ook.) En straks huppelen we weer door het zonovergoten bos, door de frisgroene weiden vol madeliefjes en vergeten we (bijna) alle somberheid en tristesse.

Tot huppelens.

dinsdag 7 januari 2014

Een jaar vol kleur


Lieve zanger,

Het jaar van het doen is aangebroken. Voel je het ook?
Hoeveel dromen en wensen ik al door mijn vingers heb laten glijden door er teveel over na te denken en te weinig voor te doen.. Ik zit mezelf soms zo vreselijk in de weg, maar eigenlijk ligt alles open - zoals je zelf al schreef -, alles kan nog. En dat elke dag opnieuw.
Dus neem ik me voor om wat minder te denken en wat meer te doen. En ook om me elke ochtend open te stellen voor al het wonderlijke dat mijn pad kruist - en dat ik meestal gewoon voorbijfiets -. Denk je dat het zal lukken? En wat zou er dan gebeuren? De wereld lijkt zo vaak een zwarte, enge plek, maar in het klein, in en rondom het zeepbelletje dat gezin heet, kunnen we dat veranderen. Volgens mij komt er dan meer kleur, meer vuurwerk.
Doe maar met me mee.
En geniet van Wintersons woorden: "Perhaps all romance is like that; not a contract between equal parties but an explosion of dreams and desires that can find no outlet in everyday life. Only a drama will do and while the fireworks last the sky is a different colour."

Tot kleurens

vrijdag 20 december 2013

Kerst


Familieportret door M.
Mijn allerbeste wensen voor jullie. 2014 wordt een prachtjaar. Je zal wel zien.

Tot dansens

Een jaar vol boeken


Lieve zanger,

Het is de tijd van cadeautjes en de Goedheilige Man, de tijd van lichtjes en vrolijke liedjes, de tijd van dankbaarheid uiten en straks met een schone lei beginnen. Bij de een werkt het wat beter dan bij de ander. Ik mijmer de afgelopen tijd regelmatig over een wens wat meer aardigheid te zien bij 'de mensen'. Ze zijn er wel, de aardigerds en ik schurk tegen ze aan als een kat die te lang niet geaaid werd, maar daarnaast zijn er vooral veel haaien. Mensen die uit geldzucht anderen onrecht doen, die enkel aan zichzelf denken, waar lichtjes en vrolijkheid niet binnendringen. Is het gek dat ik daar verdrietig van word? Als iedereen een beetje aardiger was, waren de helft van de wereldproblemen opgelost volgens mij.
Kunnen we niet een dag lanceren? Eén keer in de maand roepen we op tot onzelfzuchtigheid, tot vrijwillige, spontane acties voor je naasten. Liefst met een grote scheut gekkigheid erin verwerkt. Dan vouwen we papieren vliegtuigjes en laten ze achter in de trein. Maken we een grote pan jam (bij ons heet dat konfituur) en brengen we die naar het bejaardentehuis om de hoek met gratis liedjes erbij (jij zingt, ik dans). Delen we knuffels uit aan wildvreemden. Zullen we?
Om te eindigen waar ik begon: ik ben dankbaar dat ik je ontmoet heb, dankbaar voor je laatste cd waar ik zo vrolijk van word, dankbaar dat ik je soms zie en me dan mag laven aan je aandacht.

Tot dansens

zondag 15 december 2013

En de winnaar is..

Een paar kleurrijke sokken gaat naar Flooke, die schreef: Mijn sokkenlade bestaat momenteel alleen uit grijze en zwarte exemplaren..:( dus kom maar af met dat kleur!:)
Stuur je me je adres?


Bedankt aan iedereen die meedeed. Wil je Wen met haar vrolijke winkel nog helpen? Stem dan hier voor haar etalage: Wwen, etalage 35
Simpelweg op het hartje klikken.
Dank je wel!

P.S. Bedankt aan Eva voor de aanmoediging om eindelijk de winnaar te trekken :-)